Hayatımda ulan işte bu öyle değil bu başka dediğim kimsem
olmadı. Çok güvensizim çok. Hiç kimseye güvenim yok. En çok da kendime
güvenmiyorum ben. Evet öyle cool tripleri yapmıyorum olm. Özgüveni Erzurum’um
aralık ayı sıcaklık değeriyle aynı olan bir insanım. Aynaya asla bakamam.
Bakarsam kızarım. Kendime kızarım, genlerime kızarım. Çoğu zaman nasıl olsa
beni beğenmez bana bakmaz diye düşündüğüm kızlara ilk geri adımı atan hep
ben olmuşumdur bu özgüvensizliğim
sayesinde. Kendimi o kadar çok
beğenmiyorum ki ... sadece görüntümü değil, ruhumda çirkin lan benim.
Kiminle konuşsam, en denyo insan bile dahil ‘’ ben çok duygusalım cnm yeaa ’’ dediği için hiç kendi kendime bunu söyleme cesareti gösteremedim. Ama duygularımı saklama konusunda benden iyisini bulamazsın. Verdiği ufacık bir mimik hareketinden bile tipimi beğenmediğini anladığım kıza bile umursamaz davranırım, tepki veremem. Ama içim yanar. Tepki veremem çünkü üzüldüğümü görüp durumu düzeltmesine fırsat vermeyen gururlu bir dalyarağım ben aq. Ama ben o orospu çocuğu gururumu da sikeyim. Bazen fark ettiğim için kendi kendimden nefret ettiren o kibrimi de sikeyim. Zaten bir insanın gerekliliği neyle ölçülür bilmiyorum ama gereksizliği kesinlikle sahip olduğu kibriyle ölçülür aga.
Hayatta şunu anladım. Bir insanın zekasını anlama yöntemlerinden biri de kendini tanıtma
şeklidir. Bakın size sevdiğim bir huyumu söyleyeyim yeni tanıştığım biri
istediği kadar kendi hakkında nutuk atsın sözlerine pek itibar etmem. Hele hele
sinemaya gitmeyi severim, piknik yapmaya bayılırım, nefes aldıktan sonra
veririm gibi sikindirik cümlelere hiç tahammül edemem. Zaten hayatta hiçbir şeye tahammül edemem. Bunun
sebebi nedir biliyo musun? Kendime olan sevgisizliğim. Ya hiç
kendini sevmediğin için sevilmeyen kendine acıdın mı? Yemin ederim fazla masraf
olmasın diye bir filmde iki rol oynayan kartal tibet gibiyim. Kendi kendime
düşman oluyorum. Kendime acıyorum evet sanki bir başkasıyım acırken, ama
acınırken benim arkadaş, ne menem şey.
Ulan biraz da haklıyım kendime kızmakta. Ben çok çabuk
yaşlandım arkadaş. Bir garip hormonal yapım var. Kafamda saç kalmadı. Ama bunların yanında
daha sakalım çıkmadı hayır hayır köse felan değilim ama çıkmadı aq işte daha
yeni yeni çıkıyor. Bütün eksiler bende
anlıcan. Ya da ben isyakar bir orospu çocuğuyum. Neyse yeter bu kadar
şimdilik. Bu yazıyı yazarken dinlediğim şarkıda ne diyor biliyo musun :
Bu sabah yağmur var İstanbul'da
